| RODZAJ | Dziewanna |
| GATUNEK | kutnerowa |
| RODZINA | Trędownikowate (Scrophulariaceae) |
| NAZWA ŁACIŃSKA | Verbascum phlomoides |
| WYSTĘPOWANIE | Występuje w Europie Południowej i Środkowej oraz na części obszaru Azji (Kaukaz, Turcja, Zachodnia Syberia, Kazachstan). W Polsce pospolita na całym niżu. |
| STATUS | Gatunek rodzimy |
| POKRÓJ | Wysoka roślina zielna o pojedynczej łodydze. W pierwszym roku wegetacji tworzy przy ziemi różyczkę liści, a dopiero w drugim roku wyrasta łodyga z kwiatostanem.
|
| ŁODYGA | Pojedyncza, pokryta gęstym, żółtawym kutnerem.
|
| LIŚCIE | Wyrastające naprzemianlegle na łodydze, liście mają karbowane brzegi. W dolnej części łodygi liście są szerokoeliptyczne, w górnej szerokosercowate. Ich blaszki liściowe na niewielkiej odległości przylegają do łodygi.
|
| KOLOR KWIATÓW | żółty
|
| ILOŚĆ PŁATKÓW | 5
|
| OPIS | Kwiaty w szczytowej, niemal bezlistnej części łodygi wyrastają pęczkami po 2-5, skupione w grono. Korona kwiatu o średnicy do 5 cm i o bardzo krótkiej rurce, składa się z 5 szerokich płatków jasnożółtej barwy. Pręcików jest 5, przy czym trzy z nich są owłosione (ważna cecha przy oznaczaniu gatunków dziewanny), słupek 1. Pręciki są dwusilne - 2 są dłuższe od pozostałych. Słupek i pręciki dojrzewają równocześnie. Kwiaty bez miodników, samopylne.
|
| SIEDLISKO | Roślina dwuletnia. Rośnie na słonecznych i suchych miejscach, na wzgórzach, nasypach kolejowych i ugorach. Może rosnąć na dosyć jałowych glebach, nie toleruje miejsc podmokłych. |
| WYSOKOŚĆ | 80 - 150 cm. |
| OKRES KWITNIENIA | Sierpień - wrzesień. |
| CECHY CHARAKTER. | Liscie krótko tylko zbiegające, stąd przeważnie część łodygi nie oskrzydlona. |
| WŁASNOŚCI LECZNICZE | Wodne wyciągi surowca mają zastosowanie głównie wykrztuśne (dzięki zawartości saponin) oraz osłaniające (dzięki obecności śluzu). Działają również przeciwzapalnie na błony śluzowe jamy ustnej, gardła, oskrzeli, przełyku, żołądka i jelit, a także dróg moczowych łącznie z pęcherzem. |