| RODZAJ | Śnieżyca |
| GATUNEK | wiosenna |
| RODZINA | Amarylkowate (Amaryllidaceae) |
| NAZWA ŁACIŃSKA | Leucojum vernum |
| WYSTĘPOWANIE | Występuje w stanie dzikim w środkowej i południowej Europie z wyjątkiem obszaru śródziemnomorskiego. W Polsce rośnie głównie w Sudetach i Karpatach szczególnie obficie w Bieszczadach. |
| STATUS | Gatunek rodzimy |
| ŁODYGA | Wzniesiona, nierozgałęziona, bezlistna, o wysokości do 30 cm, przeważnie wyższa od liści.
|
| LIŚCIE | Odziomkowe 2-3, równowąskie, o zaokrąglonym wierzchołku, szerokości 4-13 mm.
|
| KOLOR KWIATÓW | biały
 |
| ILOŚĆ PŁATKÓW | wiele
|
| OPIS | Kwiat jeden, rzadko dwa na szczycie łodygi, dzwonkowaty, pachnący, zwieszony. Działki okwiatu jednakowej długości, białe z żółtozieloną plamką pod szczytem. Słupek dolny o silnie zgrubiałej szyjce, pręcików sześć, krótszych od działek okwiatu.
 |
| SIEDLISKO | Rośnie w lasach łęgowych oraz na kwaśnych i wilgotnych łąkach. Lubi wilgotne lub mokre gleby. |
| WYSOKOŚĆ | 15 - 30 cm. |
| OKRES KWITNIENIA | Luty - marzec. |
| Ochrona gatunkowa | Ochrona częściowa (w latach 1946-2014 ochrona ścisła). |