| RODZAJ | Brzoza |
| GATUNEK | ojcowska |
| RODZINA | Brzozowate (Betulaceae) |
| NAZWA ŁACIŃSKA | Betula oycoviensis |
| WYSTĘPOWANIE | W Polsce występuje na 5 stanowiskach: Chojnik w Sudetach, Dolina Kobylańska i Hamernia na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, Czerwona Góra koło Opatowa na Wyżynie Sandomierskiej oraz Skiełek w Beskidzie Wyspowym. Poza Polską spotykany jest w Siedmiogrodzie, na Słowacji, Ukrainie, Danii i Szwecji, jednak są to pojedyncze stanowiska. |
| STATUS | Gatunek rodzimy |
| POKRÓJ | Wysoka na 2-15 m. Gałęzie o krótkopędach dłuższych (szczególnie tych zakończonych kotką żeńską) niż u innych brzóz.
|
| KORA, PĘDY | Pień o białej i niełuszczącej się korze.
|
| LIŚCIE | Liście rombowate, ostrym klinem zbiegające wzdłuż ogonka, 5-6-nerwowe, skrętoległe. Na pędach wegetatywnych po 2-7, na pędach owocujących po 3-9. Mniejsze od liści innych brzóz. Liście letnie, rosnące na długopędach, są większe od rosnących na wiosnę.
|
| KOLOR KWIATÓW | ...
|
| ILOŚĆ PŁATKÓW | niepozorne
|
| OWOCE | Owocostany o łuskach rozłożystych, zwykle szerszych niż długich, zachowują się na pędach w całości aż do następnej wiosny, o orzeszkach stosunkowo szerszych niż u brzozy brodawkowatej.
|
| OPIS | Kwiatostany (kotki) męskie zawiązują się już w drugim roku życia. Kotki żeńskie na pędach bocznych 2 razy dłuższych od nich. Szyszki kwiatostanu o połowę krótsze od kotki.
|
| SIEDLISKO | Rośnie w lasach liściastych. |
| WYSOKOŚĆ | do 15 m. |
| OKRES KWITNIENIA | Kwiecień - maj. |
| CECHY CHARAKTER. | Liście po 3-4 na krótkopędzie, długości 1,5-4 cm, o 4-6 nerwach bocznych. |
| UWAGI | Jest mieszańcem brzozy brodawkowatej (Betula pendula) z brzozą Szafera (Betula szaferi). Według nowszych ujęć taksonomicznych nie jest odrębnym gatunkiem, lecz tylko odmianą brzozy brodawkowatej i ma nazwę Betula pendula Roth var. oycoviensis. |
| Ochrona gatunkowa | Ochrona ścisła od 1946r. |